Na een geweldige tijd op Ibiza is het even stil. Geen blogs of posts van mijn kant voor de website en social media. Het ontbreekt me zeker niet aan motivatie of inspiratie. Integendeel, ik zit vol ideeën en van motivatie loop ik over. Het enige wat ontbreekt, is tijd. En dat is tijdelijk. Gewoon omdat er dingen zijn die gedaan moeten worden en aandacht vragen.
Ibiza, de ruimte om na te denken
Op Ibiza kon ik nadenken. Er was ruimte en ik kon alles goed overzien. De horizon was scherp en duidelijk. Niet letterlijk, want mijn beeldspraak heeft verder niets met het plaatselijke weer te maken. Al mochten we die weken allerminst klagen. De afgelopen dagen was het weer op Ibiza erbarmelijk.
De laatste dagen brengen we door met mijn schoonouders. Op die laatste avond vult mijn schoonvader aan tafel op het terras twee glazen rijkelijk met Bacardi… en een beetje cola. Ik ben direct alert. Wat wil hij weten? Maar zo’n avond wordt het niet.
Het gaat over van alles. Familie, Ibiza, Santa Eulària, de bewoners en de sfeer. Die sfeer is magisch en zweverig. Net als mijn schrijfstijl en de onderwerpen die hier op mijn website voorbijkomen. Het gesprek gaat ook over vroeger, over hun verleden, werk en gezin. Vooral dat verleden blijft hangen in een waas van nevel en zweverigheid. Het zet me aan het denken.
Hoe word je de mens die je bent?
Ik realiseer me des te meer dat het leven zoals het nu is, niet zomaar ontstaat. Zoals ik eerder schreef: vóór je geboorte ben je een oneindig potentieel. Vanaf je geboorte word je blootgesteld aan de gewoontes en het gedrag van de mensen om je heen. Je ouders staan daarbij op de voorgrond, met hun eigen ervaringen en hun verleden. Ervaringen en patronen die van generatie op generatie worden doorgegeven, van overgrootouders op grootouders, van ouders op kinderen.
Met je opvoeding krijg je normen en waarden mee. Je leert omgaan met verantwoordelijkheden en ontdekt gaandeweg wat er van je wordt verwacht. Je stelt doelen en bepaalt prioriteiten, vaak binnen de omstandigheden en mogelijkheden die je op dat moment ziet. Al die ervaringen, overtuigingen en keuzes beïnvloeden je mindset.
Daarnaast heb je een aangeboren karakter en krijg je te maken met je fysieke gezondheid en energie. Geestelijk moet je omgaan met emoties en mentale belasting. Dan komen discipline en zelfreflectie om de hoek kijken. Je gewoontes, je gedrag en je omgeving hebben allemaal invloed op de plek waar je uiteindelijk terechtkomt.
Familie, vriendschap en de ongeschreven regels
Dit klinkt misschien wazig en zweverig, maar het is wel degelijk realiteit.
Mijn directe omgeving van ouders en familie heeft altijd veilig gevoeld. Mijn vrienden kies ik zorgvuldig. Met mensen met wie je al van jongs af aan optrekt, ontstaat soms een band die diep geworteld is. Zeker wanneer vriendschappen tussen ouders ervoor zorgen dat ook de volgende generatie met elkaar verbonden raakt.
Het is een vertrouwde, betrouwbare band die niet altijd eenvoudig uit te leggen is. Buitenstaanders kunnen daar anders over denken, maar voor mij heeft zo’n verbinding iets bijzonders. Het is een soort ongeschreven code of wet die mensen met elkaar verbindt.
Het verleden heeft meer hoofdstukken dan je kent
Maar grote mensen hebben geheimen. Families, vrienden, groepen: overal bestaan onbekende hoofdstukken en onuitgesproken zaken.
Die kunnen invloed hebben op je omgeving en zelfs onbewust onderdeel worden van je eigen leven. Je kunt worden meegesleept in de problematiek van een ander. Zonder dat je erom vraagt, kun je in een situatie terechtkomen waarin je eigenlijk niet thuishoort.
Dat betekent niet automatisch dat je er slechter van wordt. Soms word je er zelfs sterker van. Toch kan het je het gevoel geven dat je op de verkeerde plaats bent, in de verkeerde tijd.
En dan zijn er momenten waarop iemand je spontaan een verhaal vertelt of een gebeurtenis ter sprake brengt. Onbewust, ongevraagd en misschien zelfs ongewenst ontvang je informatie. Informatie die verbanden zichtbaar maakt. Die een van de laatste puzzelstukjes bevat.
Daar kun je boos om worden. Je kunt blijven hangen in wat je liever niet had geweten. Maar je kunt de informatie ook gebruiken om sterker te worden en met andere ogen naar het verleden te kijken.
Wat gebeurd is, verander je niet. Hoe je ermee omgaat, kan wel veranderen.
De veiligheid van thuis en het verlies van mijn ouders
Zoals ik al zei: bij mijn ouders was ik veilig. Het heeft altijd veilig gevoeld. Toen ik vijf jaar oud was, maar ook toen ik vijftien was. Dat gevoel is nooit helemaal verdwenen. Het is met de jaren meer naar de achtergrond verschoven, maar het is altijd bij me gebleven.
Toen mijn moeder overleed, voelde het alsof de navelstreng werd doorgeknipt. Bij mijn vader verdween de rots waarop ik altijd had kunnen steunen.
Twee verschillende verliezen, ieder met een eigen betekenis. En toch raakten ze allebei aan iets wat er al was voordat ik me bewust kon afvragen wat veiligheid eigenlijk betekent.
Zweverig? Misschien is Ibiza juist daarom magisch
Dat is misschien wel de kracht en de sfeer van Ibiza. Misschien is het toch magisch!
De dagelijkse problematiek voelt er ver weg. De horizon is helder. Andere mensen, andere verhalen, een andere omgeving en daardoor ook een andere kijk op het leven.
Zweverig? Jazeker. Maar het heeft me vooral kracht en doorzettingsvermogen gebracht.
Achter mij ligt een mooi pad. Ik kijk nog één keer om. Hier en daar een kuil en een hobbel. Aan beide zijden liggen onbesproken zaken onder het prachtige gazon geveegd.
De meeste puzzelstukjes zijn gelegd, andere ontbreken. Maar wat ik inmiddels zie, is me duidelijk genoeg.
Ik draai mijn hoofd en kijk vooruit.
De toekomst tegemoet.
No responses yet