Deel 1 – Van Haarlem naar San José
Sommige reizen beginnen niet op het moment dat je in het vliegtuig stapt. Ze beginnen veel eerder. Met een idee, een verlangen naar een plek waar de natuur nog de overhand heeft. Costa Rica was zo’n bestemming. Een land waar regenwoud, vulkanen en oceanen samenkomen in een gebied dat nauwelijks groter is dan Nederland en België samen, maar dat bekendstaat om een biodiversiteit waar veel grotere landen alleen maar van kunnen dromen.
De plannen voor deze reis ontstonden langzaam. Eerst was er nieuwsgierigheid. Daarna kwamen de eerste artikelen, foto’s en verhalen over nationale parken, luiaards, tropische vogels en jungle die tot aan de kust groeit. En uiteindelijk werd het concreet: een route, een vliegticket en een datum op de kalender.
En dan komt het moment dat het idee verandert in werkelijkheid.
De grote dag
De dag van vertrek: vrijdag de 13e. Alsof het avontuur alvast een knipoog geeft. We vertrekken vanuit Haarlem richting Schiphol. Het is zo’n middag waarop alles een beetje stiller lijkt dan normaal. De lucht is koel en fris en de route naar Schiphol oogt rustig.
Reizen heeft iets bijzonders: het gevoel dat je even loskomt van het gewone ritme. Reistassen in de achterbak, het hoofd vol beelden van tropisch groen, het gevoel begint al langzaam te groeien.
Op de luchthaven is de wereld meteen weer in beweging. Schiphol is altijd een kleine internationale samenleving op zichzelf: mensen uit alle hoeken van de wereld, koffers op wieltjes die over de vloer rollen, schermen met vertrektijden en bestemmingen die de hele wereld bestrijken.
Onze bestemming vandaag: San José, Costa Rica.
De formaliteiten verlopen soepel. Inchecken, bagage afgeven, nog een kop koffie voordat het boarden begint. Daarna het moment waarop de reis echt begint: de gate, de rij passagiers en uiteindelijk het instappen.
De lange vlucht
De vlucht naar Costa Rica duurt vele uren. Tijd krijgt in een vliegtuig een vreemd karakter: uren worden gevuld met films, lezen, slapen en af en toe een blik op de kaart waarop de route van het vliegtuig wordt weergegeven.
Langzaam schuiven we via Engeland en Ierland over de Atlantische Oceaan, langs het puntje van Groenland en vervolgens langs de kust van Canada en Amerika richting Midden-Amerika.
We vliegen met de tijd mee, waardoor het eigenlijk niet echt donker wordt. Slapen lukt daardoor nauwelijks. Wanneer we langs, of misschien zelfs over Cuba vliegen, begint het te kriebelen. De eindbestemming komt steeds dichterbij.
Voor de mensen bij het raam valt het als eerste op hoe ongelooflijk groen het land eruitziet wanneer we het naderen.
Costa Rica staat bekend om zijn regenwouden, en zelfs vanuit de lucht is dat duidelijk zichtbaar. Heuvels, valleien en bossen lijken één groot groen tapijt te vormen.
Eerste stappen in Costa Rica
Wanneer het vliegtuig uiteindelijk landt op de internationale luchthaven bij San José, komt de eerste tropische lucht ons meteen tegemoet zodra de deuren openen. Het verschil met Nederland is direct voelbaar: warm, vochtig en gevuld met geuren die moeilijk te plaatsen zijn, maar onmiskenbaar tropisch aanvoelen.
De aankomsthal van de luchthaven oogt wat oud en onoverzichtelijk. Het is er relatief druk en een tikje onrustig. De douaneformaliteiten verlopen gelukkig zonder problemen. Even later staan we buiten met onze bagage.
Daar begint ook meteen de eerste echte kennismaking met de Costa Ricaanse gastvrijheid, in de persoon van onze gids Eddie. Net als veel andere mensen in Costa Rica is hij vriendelijk, ontspannen en behulpzaam. Hij spreekt Engels, een taal die op veel plekken wordt gesproken, al blijft Spaans natuurlijk de dominante taal.
Wanneer de groep compleet is, brengt een bus met chauffeur Julio ons naar Hotel Fleur de Lys, dat zowel ons eerste als ons laatste onderkomen van deze reis zal zijn. De bus met Julio staat de hele reis tot onze beschikking en zal ons naar alle andere locaties brengen die we bezoeken. Als een traject per boot gaat, brengt hij ons naar de haven van vertrek.
Hotel Fleur de Lys
Het Hotel Fleur de Lys ligt in een rustige straat in San José en is gevestigd in een karakteristiek oud gebouw. Het is een kleinschalig hotel midden in het centrum: een sfeervol Victoriaans pand met karakter. Hier geen saaie kamernummers, maar kamernamen, elk vernoemd naar een Costa Ricaanse bloem. Een mooie knipoog naar de natuur die ons de komende weken zal omringen.
De kamer waar wij direct naartoe gaan om na onze vermoeiende reis de nacht door te brengen, is netjes en comfortabel… en voorzien van een opvallend “statement piece”: een fantastisch pornobed met spiegels dat rechtstreeks uit een filmdecor lijkt te komen. Het zorgt in ieder geval meteen voor gespreksstof en het slaapt verrassend goed.
Een land van biodiversiteit
Costa Rica heeft een bijzondere positie in de wereld als het gaat om natuurbehoud. Hoewel het land relatief klein is, herbergt het een enorme hoeveelheid planten- en diersoorten.
Meer dan een kwart van het land is beschermd als nationaal park of natuurreservaat. Dat is een bewuste keuze geweest van de Costa Ricaanse overheid, die al decennia inzet op natuurbescherming en ecotoerisme.
Voor reizigers betekent dat dat je vrijwel overal toegang hebt tot natuurgebieden waar dieren nog vrij leven.
En dat is precies wat we de komende weken hopen te ervaren.
De eerste nacht
Na een lange dag begint de vermoeidheid langzaam toe te slaan. De combinatie van een lange vlucht, een nieuwe tijdzone en alle indrukken van de eerste dag maakt dat slapen waarschijnlijk geen probleem zal zijn.
Vanuit de kamer horen we nog vaag de geluiden van de stad: verkeer in de verte, stemmen op straat en ergens een hond die blaft.
Maar daar doorheen klinkt ook iets anders: het gevoel van verwachting.
Morgen begint het echte reizen.
De route zal ons naar de Caribische kust brengen, naar nationale parken waar apen en luiaards in de bomen leven, naar vulkanen en uiteindelijk naar de wilde jungle van Corcovado.
Voorlopig is er alleen nog rust.
Maar het avontuur is begonnen.
Lees mijn hele reiservaring op:
No responses yet