Costa Rica -Deel II

Deel 2 – Van San José naar Tortuguero en Cahuita

Na onze eerste nacht in San José voelt het alsof de reis nu pas echt begint. De hoofdstad was een eerste kennismaking met Costa Rica, maar iedereen die hier reist weet dat het echte avontuur zich buiten de stad afspeelt. Daar waar de jungle begint, waar rivieren de wegen vervangen en waar de natuur het tempo van het leven bepaalt.

Na het ontbijt bij Hotel Fleur de Lys verzamelen we ons in de lobby. De koffers worden in de bus geladen en even later verlaten we San José. Het verkeer van de hoofdstad verdwijnt langzaam achter ons terwijl we de bergen in rijden.

De route voert ons door de Cordillera Central, een bergketen die het landschap van Costa Rica sterk heeft gevormd. Hier is goed te zien dat het land op een geologisch actieve plek ligt. Onder het oppervlak schuift de Cocosplaat onder de Caribische plaat. Dat proces heeft in de loop van miljoenen jaren de vulkanen en bergketens van het land gevormd.

De weg slingert omhoog door het nevelwoud. Op ongeveer 1500 meter hoogte verandert het landschap zichtbaar. Bomen worden hoger, de vegetatie dichter en de lucht koeler. Mistflarden hangen tussen de boomtoppen en soms lijkt het alsof we letterlijk door de wolken rijden.

Cloud-Forest

Cloud-Forest

Dit gebied maakt deel uit van het enorme Braulio Carrillo National Park. Het is een van de best bewaarde regenwouden van Costa Rica en vormt een belangrijk leefgebied voor talloze planten- en diersoorten. De term “cloud forest” klinkt bijna romantisch, maar zodra je er middenin zit begrijp je hoe letterlijk de naam is.

Soms openen de wolken zich even en krijgen we een blik op diepe valleien waar rivieren door het landschap kronkelen. Even later sluiten de wolken zich weer en verdwijnen de uitzichten opnieuw achter een sluier van mist.

Soms openen de wolken zich even en krijgen we een blik op diepe valleien waar rivieren door het landschap kronkelen. Even later sluiten de wolken zich weer en verdwijnen de uitzichten opnieuw achter een sluier van mist.

Langzaam dalen we af uit het berggebied. De temperatuur stijgt merkbaar en de vegetatie verandert. Het dichte nevelwoud maakt plaats voor tropisch laagland. Langs de weg verschijnen bananenplantages en velden met ananas.

Valverde Glamping & Ecolodge

Valverde Glamping & Ecolodge

Onze gids Eddie vertelt ondertussen over het leven in deze regio. Veel arbeiders op de plantages komen uit Nicaragua. Ze steken de grens over op zoek naar werk. Zijn verhaal geeft een inkijkje in een kant van Costa Rica die je als reiziger niet altijd meteen ziet.

Na enkele uren rijden bereiken we het kleine plaatsje La Pavona. Hier eindigt de weg. Vanaf dit punt gaat alles verder per boot.

Onze bagage wordt overgeladen in een lange smalle motorboot. Zodra de motor start en de boot zich losmaakt van de oever verandert het gevoel van de reis meteen. De rivier is breed en kalm, en langs de oevers groeit dicht regenwoud.

De boottocht naar Tortuguero duurt ongeveer anderhalf uur. Af en toe passeren we een klein dorpje of een huis op palen langs de rivier. Maar meestal zien we alleen water, bomen en vogels.

Langzaam varen we steeds dieper het nationale park in.

Tortuguero

Tortuguero ligt midden in een uitgestrekt netwerk van kanalen, lagunes en rivieren. Wegen zijn hier niet. Alles gebeurt per boot. Het dorp en de lodges liggen als kleine eilandjes in een zee van jungle.

Onze lodge, Valverde Glamping & Ecolodge, ligt aan de rand van het water en is verscholen tussen tropische planten. Houten paden verbinden de verschillende gebouwen met elkaar. Het geheel oogt eenvoudig maar sfeervol.

Na aankomst schuiven we eerst aan voor de lunch. Daarna krijgen we onze kamers toegewezen. De kamers zijn basic maar comfortabel. Een goed bed, een ventilator en een veranda met uitzicht op het groen.

Krokodil

Krokodil

Het leven hier draait om de natuur en het ritme van de jungle.

In de middag steken we de rivier over voor een bezoek aan het bezoekerscentrum van de Sea Turtle Conservancy. Deze organisatie doet al decennia onderzoek naar de zeeschildpadden die op de stranden rond Tortuguero hun eieren leggen.

Het strand zelf is indrukwekkend. Een brede strook donker zand met daarachter een dichte muur van regenwoud. De oceaan rolt in lange golven het strand op.

Niet lang nadat we zijn aangekomen barst er een tropische regenbui los. Regen in de tropen is geen zachte motregen maar een korte maar hevige stortbui. Binnen enkele minuten is iedereen doorweekt.

Toch hoort dat hier bij het landschap.

Tegen het einde van de middag varen we terug naar de lodge. Terwijl de regen langzaam afneemt vult de jungle zich met geluiden. Krekels, vogels en onbekende dieren laten zich horen.

De avond verloopt rustig. Na het diner zitten we nog even op de veranda terwijl de rivier langzaam donker wordt.

De volgende ochtend staan we vroeg op voor een tocht door de kanalen van Tortuguero National Park. Om zes uur vertrekken we met een kleine boot.

Het water ligt spiegelglad en een dunne nevel hangt boven de rivier. Dit is het moment van de dag waarop veel dieren actief zijn.

Al snel spot de gids verschillende vogels. Voor ons lijken ze soms nauwelijks zichtbaar tussen de bladeren, maar de gids heeft een scherp oog.

Niet veel later zien we apen die door de boomtoppen bewegen. Even verderop hangt een luiaard langzaam aan een tak.

Op een zandbank ligt een alligator roerloos in de zon.

Ook zien we de zogenaamde Jezus-Christushagedis, een kleine hagedis die korte stukken over het water kan rennen.

Na het ontbijt keren we terug naar de lodge en maken we ons klaar voor het volgende deel van de reis.

Van Tortuguero naar de Caribische kust

We varen terug naar La Pavona waar de bus alweer op ons wacht. Vanaf hier reizen we verder langs de Caribische kust richting het zuiden.

Het landschap verandert opnieuw. De jungle blijft aanwezig, maar steeds vaker verschijnen er dorpen en kleine steden langs de weg.

De Caribische kant van Costa Rica heeft een heel eigen karakter. De invloed van de Afro-Caribische bevolking is hier duidelijk zichtbaar. Muziek, eten en taal hebben hier een andere sfeer dan in de rest van het land.

Onze volgende bestemming is Cahuita.

Cahuita

Cahuita is een klein kustdorp dat zich langs de Caribische zee uitstrekt. Het tempo van het leven ligt hier merkbaar lager.

Aan de rand van het dorp ligt Atlantida Lodge, onze accommodatie voor de komende dagen. Kleine huisjes liggen verspreid in een groene tuin met palmbomen en tropische planten.

Na het inchecken wandelen we het dorp in.

De hoofdstraat loopt parallel aan de zee en is gevuld met kleine restaurants, cafés en winkeltjes. Reggae klinkt uit een bar en mensen zitten ontspannen op terrassen.

Cahuita Caribbean Feeling Positive Vibes

Cahuita Caribbean Feeling Positive Vibes

Cahuita is een klein kustdorp dat zich langs de Caribische zee uitstrekt. Het tempo van het leven ligt hier merkbaar lager.

Aan de rand van het dorp ligt Atlantida Lodge, onze accommodatie voor de komende dagen. Kleine huisjes liggen verspreid in een groene tuin met palmbomen en tropische planten.

Na het inchecken wandelen we het dorp in.

De hoofdstraat loopt parallel aan de zee en is gevuld met kleine restaurants, cafés en winkeltjes. Reggae klinkt uit een bar en mensen zitten ontspannen op terrassen.

Die eerste avond eten we aan het strand terwijl de zon langzaam in de Caribische zee zakt.

De volgende dag staat een bezoek aan Parque Nacional Cahuita op het programma.

Het park ligt direct naast het dorp en beschermt een uniek gebied waar tropisch regenwoud en koraalriffen samenkomen.

Het wandelpad loopt grotendeels langs de kust en biedt voortdurend uitzicht op zee.

Al snel zien we kapucijnaapjes die door de bomen springen. Even verderop hangt een luiaard hoog in een boom.

Langs het pad liggen grote leguanen in de zon.

De wandeling door het park is een afwisseling van jungle en strand. Soms lopen we door dicht bos, even later over een open stuk strand waar de golven zachtjes binnenrollen.

Bij Punta Cahuita, een kleine landtong die in zee uitsteekt, stoppen we even om van het uitzicht te genieten.

Het is een van die plekken waar je vanzelf even blijft staan.

Wanneer we later in de middag terugkeren naar het dorp begint de zon langzaam te zakken.

De Caribische kust heeft een eigen sfeer. Misschien is het de combinatie van jungle en zee. Misschien de Caribische cultuur. Of misschien simpelweg het tempo van het leven.

Maar morgen verandert het landschap opnieuw.

We laten de kust achter ons en trekken het binnenland van Costa Rica in.

 

 


Lees mijn hele reiservaring op:

Polar Steps - BS by Michael

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No responses yet