Als een voornemen, idee of plan langzaam vorm begint te krijgen
Door de stroom van het leven word je meegenomen in alles wat het leven te bieden heeft of op je pad brengt. Niet alles is mooi. Soms is het verdrietig, hard of allerminst zaligmakend. We krijgen allemaal te maken met kleine en grote barrières. Soms kun je eromheen, soms eronderdoor, maar vaak rest niets anders dan ze te accepteren en de gevoelens en emoties die daarbij horen te ondergaan.
Design Your Own Life, het boek van Michael Pilarczyk, maakte voor mij één ding duidelijk: je hebt je eigen leven voor een groot deel in handen. Niet alles is mogelijk, maar wanneer je erin gelooft en de juiste mindset hebt, kom je soms verrassend dichtbij. Ik geloof dat het onmogelijke mogelijk kan worden. Met één belangrijke kanttekening: geduld is een schone zaak. Je verandert je leven niet van vandaag op morgen, al kun je wel grote stappen zetten.
Een andere omgeving en andere mensen om je heen kunnen daar enorm aan bijdragen. Familie vervang je niet. Maar relaties die niets meer toevoegen, mag je soms loslaten. Hard misschien, maar ook dat is onderdeel van de weg naar het leven waar jij zelf naar op zoek bent.
Familie van handelaren
Uit de oude doos. Opa, oom en vaders
Ik kom uit een familie van ouderwetse handelaren en marktkoopmannen. Vodden, oud metaal, fruit, groenten, bloemen, planten en aanverwante artikelen; alles wat op de markt of aan de deur verkocht kon worden, werd verhandeld. Wat diezelfde ochtend op een veiling of markt werd ingekocht, moest diezelfde avond nog verkocht zijn.
De opbrengst verdween vervolgens in het schortje van moeders, die zorgde voor het huishouden en de kinderen. Wat stiekem werd achtergehouden, werd nog wel eens verzopen of vergokt in het bruine café op de hoek. Soms waren daarbij zelfs de handelscenten voor de volgende dag niet helemaal veilig.
En dan moest vaders weer terug naar moeders de vrouw. Misschien is daar wel de oorsprong van de alom bekende symbolische deegroller of mattenklopper te vinden.
Het waren andere tijden. Harder misschien, maar ook eenvoudiger. Handelen betekende kopen, verkopen, risico nemen en zorgen dat er morgen opnieuw iets te verkopen was. Misschien zit daar, zonder dat ik het me toen realiseerde, wel een stukje van mijn eigen ondernemersgeest.
Wat je op school leerde, leerde je thuis anders
Wat we op school leerden, strookte totaal niet met wat er thuis met de paplepel werd ingegoten. Tegen de juiste prijs was alles te koop. De auto, de fiets, de aanhanger, machines; het maakte eigenlijk niet uit wat het was.
Maar de daghandel was leidend. Het overige was een korte investering, of een soort belegging. Je verdiende er geld mee, of niet. En als het niets meer opleverde, werd het weer doorverkocht. Je had ermee verdiend, nam je winst of je verlies en ging verder. Kon je het goed verkopen, dan was het ook goed.
Er zat geen ingewikkelde theorie achter. Geen spreadsheets, geen rendementen uitrekenen voor de komende tien jaar en geen verhalen over lange termijn vermogensopbouw. Het was simpel: wat kost het, wat kan ik ervoor krijgen en wat houd ik eraan over?
Risico hoorde erbij. Verlies ook. Maar stilzitten met geld of spullen die niets opleverden, was eigenlijk geen optie. Geld moest rollen en handel moest bewegen.
Achteraf gezien waren het misschien wel mijn eerste lessen in ondernemerschap. Niet uit een boek, maar gewoon thuis. Niet uitgelegd, maar voorgedaan.
Langzaam vormt en vervolgt zich het pad
Hier ontstaat mijn interesse in traden. Kopen en verkopen op één dag, daytraden. Investeren in aandelen voor een kortere periode, swingtraden. Het lijkt verrassend veel op de manier van handelen die er thuis met de paplepel werd ingegoten. Kopen, verkopen, risico nemen, winst pakken en soms je verlies nemen. En daarmee vormt zich langzaam mijn eigen pad.
Na een korte periode van rust is de tijd gekomen om door te zetten waar ik ooit aan begonnen ben. Niet door de stroom van het leven te bevechten, maar door ermee mee te bewegen. Een beetje navigeren naar links, een beetje naar rechts. Soms bijsturen, soms juist even niets doen en wachten tot het juiste moment zich aandient.
Niet doelloos, maar zonder vaste bestemming.
Want misschien hoeft niet ieder pad vooraf uitgestippeld te zijn. Soms is het voldoende om te weten welke richting je op wilt en te vertrouwen op het moment waarop de stroom je verder brengt.
Loslaten wat niet meer van belang is
De komende maanden komt langzaam alles samen. Niet door alles tegelijk om te gooien, maar door stap voor stap ruimte te maken. Loslaten wat niet meer nodig is. Afbreken wat zijn functie heeft gehad. Plaats maken voor wat nog moet komen.
Dat geldt voor spullen en taken, maar ook voor functies, verplichtingen, mensen en relaties. Niet alles wat ooit belangrijk was, hoeft dat voor altijd te blijven. Sommige dingen hebben hun waarde gehad, een periode van ons leven ingevuld en mogen daarna gewoon hun plek verlaten.
Dat klinkt eenvoudiger dan het soms is. Loslaten betekent immers ook erkennen dat iets voorbij is. Dat een bepaalde rol niet meer bij je past, dat een verplichting niet meer van jou is of dat een relatie niet langer brengt wat je ervan nodig hebt. Daar hoef je niet altijd boos om te zijn. Soms is het simpelweg tijd.
Design Your Own Life betekent voor mij dan ook niet dat je vandaag alles anders moet doen. Je kunt niet van de ene op de andere dag een compleet nieuw leven bouwen. Maar je kunt vandaag wel beginnen met bouwen aan morgen.
En misschien begint dat wel met ruimte maken.
No responses yet